NERWICE i LĘKI

NERWICE i LĘKI

OBJAWY

Do najczęstszych symptomów zaburzeń należą:

  • ciągłe uczucie napięcia, zdenerwowania, lęku;
  • niepokój;
  • uczucie wewnętrznego napięcia;
  • drażliwość;
  • obniżona koncentracja;
  • trudność w utrzymaniu uwagi;
  • zaburzenie snu;
  • płytki oddech, duszności;
  • bóle i zawroty głowy, oszołomienie, wrażenie omdlewania;
  • przyspieszone bicie serca, kołatanie serca;
  • dolegliwości ze strony układu pokarmowego (np. nudności, wymioty, biegunka);
  • nadmierne pocenie;
  • drżenie rąk;
  • uderzenia gorąca albo zimna;
  • suchość w ustach;
  • szumy w uszach;
  • poczucie nierealności otoczenia albo samego siebie;

W miarę pojawiania się kolejnych objawów lęk i bezradność mogą narastać. Często prowadzi to do sprzężenia zwrotnego - objawy cielesne zaczynają potęgować odczuwany już lęk i strach, pogarszając stan chorego.

CZYM SĄ ZABURZENIA LĘKOWE

Zaburzenia tego rodzaju mają wpływ na postrzeganie rzeczywistości, procesy myślowe i emocje, co przekłada się na określone rodzaje zachowań. Nieustanny strach staje się barierą w codziennym funkcjonowaniu. Wśród zaburzeń lękowych należy wyróżnić: 

  • zespół lęku uogólnionego, 
  • fobie
  • zaburzenia lękowe z napadami paniki, 
  • zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, 
  • zaburzenia stresu pourazowego, 

Cechą łączącą je, jest doświadczanie lęku napadowego lub przewlekłego, który staje się przeszkodą w normalnym, codziennym funkcjonowaniu.

Ponieważ każdy rodzaj zaburzeń lękowych ma inne podłoże, mogą być wywoływane różnymi czynnikami i przebiegać z różnym nasileniem. Często wystarczy sama terapia, by pacjent nauczył się, jak radzić sobie z lękami, jednak czasami wymagane jest połączenie z farmakoterapią.

Zaburzenia lękowe mogą przyjmować również postać fobii, czyli uporczywego lęku przed określonymi czynnikami i sytuacjami. Fobie mogą mieć zróżnicowane nasilenie i również potrafią bardzo utrudniać codzienne funkcjonowanie. Chory często jest świadomy, iż lęk przed danym czynnikiem jest irracjonalny.

Źródeł fobii upatrujemy w nieprawidłowym funkcjonowaniu struktur mózgowych związanych z lękiem, podatności genetycznej i procesach uczenia się (w wyniku swoich doświadczeń zaczynamy kojarzyć daną sytuację czy czynnik z niebezpieczeństwem).

Fobie należy odróżniać od zespołu stresu pourazowego, w którym silny lęk jest związany z przypomnieniem doznanej traumy.

Zaburzenia lekowe mogą mieć charakter genetyczny, ale najczęściej są spowodowane po prostu skumulowanym w życiu stresem.

Nerwica lękowa jest chorobą, którą można wyleczyć, jednak jest to czasochłonny proces wymagający zaangażowania.

LECZENIE

W terapii poznawczo – behawioralnej nie skupiamy się na roztrząsaniu przeszłości. Za to skupiamy się na sposobach, dzięki którym tu i teraz można poprawić komfort życia pacjenta.

Pierwszym etapem pracy jest psychoedukacja, czyli zapoznanie pacjenta z metodyką pracy jaką wspólnie będziemy wykonywać, a także ze specyfiką samej choroby.

Dowiadujemy się wszystkiego na temat samej choroby, objawów i sposobów radzenia sobie z nią.

Wspólnie, terapeuta z pacjentem ustalają cele i sposoby przy pomocy jakich chcą je osiągnąć. Powstaje plan terapii ze ściśle określonymi założeniami działania. Najczęściej terapia trwa od 2 do 4 miesięcy.

Zakładamy, że to, jak się czujemy i zachowujemy, wobec danego zdarzenia, zależy od naszych myśli i wewnętrznych przekonań. Czyli w pewien sposób, od naszej interpretacji danego wydarzenia zależy nasza reakcja na nie.

Myśli, które pojawiają się w naszej głowie w danej sytuacji, nazywamy automatycznymi. Ich treść zależy od tego, jakie są nasze przekonania na temat siebie, innych ludzi i świata. To przekonania kluczowe. Podczas zaburzeń lękowych występują negatywne myśli automatyczne wywołujące uczucie strachu. To one odpowiadają za powstanie objawów. Objawy cielesne zaczynają potęgować odczuwany już lęk i strach, pogarszając stan chorego.

Podczas terapii pacjent uczy się dostrzegać wzorce swojego myślenia i zachowania, które predysponują go do odczuwania lęku.

Następnie pracujemy nad zmianą schematów poznawczych oraz myśli automatycznych, zmniejszając i z czasem minimalizując ich negatywny wpływ na codzienne funkcjonowanie.

Kolejnym krokiem jest praca nad odczuwaniem lęku z pomocą metody „ekspozycji”, która zakłada stopniowe wystawianie się na wzbudzające lęk czynniki i sytuacje. Przekonując się na własnym ciele, że nie dzieje się nic złego, stopniowo mamy coraz mniejsze objawy lękowe.

Terapia jest procesem wymagającym zaangażowania zarówno czasowego jak i emocjonalnego. Każda terapia daje efekty wtedy, gdy pacjent ma motywację do leczenia. Każde spotkanie kończymy „zadaniem domowym”, wymagającym od pacjenta regularnej, systematycznej pracy nad sobą. Terapia uczy w jaki sposób poprawiać jakość swojego codziennego życia.

Na koniec staramy się zminimalizować ryzyko ponownego pojawienia się objawów.

ZAPRASZAM NA WIZYTĘ

Możliwe jest również spotkanie online.

REJESTRACJA

  • tel. 881 303 608

Jeśli nie odbiorę, proszę o cierpliwość, oddzwonię w pierwszej możliwej chwili.

KONTAKT E-MAIL

  • email: pracownia.psychoterapii2014@gmail.com

ADRES

  • ul. Szamotulska 20
  • 60-366 Poznań
Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych w zakresie odpowiedzi na mojego e-maila. Podane dane nie będą wykorzystywane w innych celach. W każdym momencie przysługuje prawo do zaprzestania ich przetwarzania. Więcej informacji w Polityce prywatności.
POLITYKA PRYWATNOŚCI

Korzystanie z tej witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Zmiany warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do plików cookies można dokonać w każdej chwili w ustawieniach przeglądarki. Więcej informacji na temat cookies.