DDA i DDD

DDA i DDD

Dorosłe Dzieci Alkoholików i Dorosłe Dzieci z rodzin Dysfunkcyjnych

OBJAWY

Osoby wychowujące się w rodzinie dotkniętej problemem alkoholowym lub innymi patologiami, w życiu dorosłym zmagają się z takimi problemami emocjonalnymi jak ciągłe poczucie niepokoju, smutek, poczucie pustki, nadmierne zamartwianie się o przyszłość, a także problemy w relacjach z innymi ludźmi.

Często występuje niskie poczucie własnej wartości, okrutny samokrytycyzm, nieadekwatne do potrzeb branie na siebie odpowiedzialności, problem z budowaniem więzi, wyrażaniem uczuć i egzekwowaniem swoich praw, a czasem chęć posiadania całkowitej kontroli nad życiem swoim i cudzym; DDA i DDD cechuje nieumiejętność dotarcia do własnych emocji.

Można wyróżnić kilka postaw charakterystycznych dla DDA oraz DDD, wśród których wymienić można życie w ciągłym poczuciu winy (bez względu na to, czy jest ono uzasadnione czy też nie), poczucie nadmiernej odpowiedzialności, zbyt dużą ambicję, trudności w nawiązywaniu bliższych relacji z innymi ludźmi, zachowania autodestrukcyjne, a także szereg zaburzeń, zwłaszcza w obszarach związanych z odżywianiem czy snem. Dla syndromu DDA znamienna jest także znaczna impulsywność zachowania, która przejawiać się może w poczuciu braku kontroli nad własnym życiem.

CZYM SĄ SYNDROMY DDA i DDD

Ślady pozostawione przez dzieciństwo tworzą w naszej psychice pewne schematy osobowościowe, które w dzieciństwie miały charakter przystosowawczy, gdyż pozwalały przetrwać trudny czas i radzić sobie w patologicznych zdarzeniach rodzinnych. W dorosłym życiu są przyczyną wielu trudności i destrukcyjnych działań. Schematy te są dość sztywne i mocno zakorzenione w umyśle. Nawet jeśli sytuacja dorosłego człowieka jest korzystna i stabilna, to właśnie owe schematy działają jak za dawnych lat i tworzą sztuczny świat zagrożeń. W rezultacie tego oddziaływania DDA i DDD zachowują się nieadekwatnie do panujących obecnie warunków.

Schematy te nie są stałymi cechami osobowości. To utrwalone scenariusze przeżywania, myślenia oraz zachowań. Aktywują się automatycznie w typowych dla konkretnej osoby sytuacjach. Co istotne, owe zniekształcenia w postrzeganiu świata i siebie najczęściej nie są przez nią uświadamiane.

Większość istotnych schematów ma odniesienia do „Ja”, a więc wpływają one na sposób traktowania siebie.

Syndrom DDA i DDDmoże prowadzić do poważniejszych problemów psychologicznych i zaburzeń osobowości, może prowokować zaburzenia psychiczne o charakterze lękowym, afektywnym, depresyjnym, psychosomatycznym, odżywiania, uzależnień. Uznaje się, że syndrom DDA i DDD jest osobowościowym podłożem do rozwinięcia się tych zaburzeń.

LECZENIE

W terapii poznawczo – behawioralnej nie skupiamy się na roztrząsaniu przeszłości. Za to skupiamy się na sposobach, dzięki którym tu i teraz można poprawić komfort życia pacjenta.

Na początek, koncentruje się na identyfikowaniu i zmienianiu szkodliwych myśli i zachowań.

Człowiek czuje się tak, jak myśli. Od sposobu myślenia może więc być zależne to, jak człowiek żyje, i to, czy jest szczęśliwy. Terapia pozwala rozłożyć problem, z jakim pacjent się zgłasza, na mniejsze składniki. Dzięki temu łatwiej zrozumieć, w jaki sposób składniki te są powiązane i jak wpływają na człowieka.

Wyróżnia się następujące elementy:

  • sytuacja – problem, wydarzenie lub skomplikowane warunki,

z sytuacji wynikają natomiast:

  • myśli,
  • uczucia,
  • odczucia fizyczne,
  • działania.

Elementy te wpływają na siebie. Myśli na temat danego problemu oddziałują na to, jak się czujemy emocjonalnie i fizycznie. W dalszej kolejności, mają natomiast wpływ na nasze działania. Warto więc zmienić błędne wzorce myślowe. Dokonujemy tego ćwicząc:

  • naukę rozpoznawania własnych zniekształceń poznawczych, a następnie poddawanie ich ponownej ocenie;
  • nabywanie umiejętności lepszego interpretowania zachowania i motywów innych ludzi;
  • wykorzystywanie umiejętności rozwiązywania problemów do radzenia sobie w trudnych sytuacjach życiowych;
  • uświadamianie, że większe poczucie pewności siebie to zdolność, którą można nabyć.

Terapia poznawczo-behawioralna obejmuje także działania zmierzające do zmiany wzorców zachowań. Działania te obejmują:

  • wykorzystywanie odgrywania ról w celu lepszego przygotowania się na problematyczne interakcje z innymi,
  • naukę relaksacji ciała i umysłu,
  • stawianie czoła własnym obawom, lękom zamiast ich unikania.

  • Etap I - uzmysłowienie tego, jak duże piętno na dzisiejszym życiu odcisnęło trudne dzieciństwo
  • Etap II - zamknięcie wydarzeń z przeszłości, odgrodzenie ich od dzisiejszego życia. Polega to najpierw na zrozumieniu istoty problemów z przeszłości i uporania się z nimi oraz poszukiwań nowych rozwiązań, które uwzględnią jedynie dzisiejszy potencjał bez obciążania ciężarem dzieciństwa
  • Etap III - planowanie i przeprowadzanie drobnych zmian w swoim życiu na bazie tego, czego pacjent dowiedział się dotychczas

Terapia jest procesem wymagającym zaangażowania zarówno czasowego jak i emocjonalnego. Każda terapia daje efekty wtedy, gdy pacjent ma motywację do leczenia. Każde spotkanie kończymy „zadaniem domowym”, wymagającym od pacjenta regularnej, systematycznej pracy nad sobą. Terapia uczy w jaki sposób poprawiać jakość swojego codziennego życia.

ZAPRASZAM NA WIZYTĘ

Możliwe jest również spotkanie online.

REJESTRACJA

  • tel. 881 303 608

Jeśli nie odbiorę, proszę o cierpliwość, oddzwonię w pierwszej możliwej chwili.

KONTAKT E-MAIL

  • email: pracownia.psychoterapii2014@gmail.com

ADRES

  • ul. Szamotulska 20
  • 60-366 Poznań
Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych w zakresie odpowiedzi na mojego e-maila. Podane dane nie będą wykorzystywane w innych celach. W każdym momencie przysługuje prawo do zaprzestania ich przetwarzania. Więcej informacji w Polityce prywatności.
POLITYKA PRYWATNOŚCI

Korzystanie z tej witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Zmiany warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do plików cookies można dokonać w każdej chwili w ustawieniach przeglądarki. Więcej informacji na temat cookies.